ನಯಾಗರೆಯ ಅನುಭವ ಕಥನ

ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನ  ನಯಾಗರ ಜಲಪಾತ

                                       

ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನ  ನಯಾಗರೇ

ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ನಿಂದ 

ನಯಾಗರ ಫಾಲ್ಸ್ ಗೆ ಹೋಗಲು  ಸುಮಾರು ೬ ಗಂಟೆಗಳು ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಾಗುವುದು. ನಮ್ಮ ಮಗಳ ಮನೆ ಕಾರ್ನಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ.

ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಕಾರ್ನಿಂಗ್ನಿಂದ ೩ ಗಂಟೆಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ  

ಬಫೆಲೋ ತಲಪಿದೆವು.ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ  ಎಡಭಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕ್ರಮಿಸಿದಾಗ 

ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು 

ಹಾಗೂ ಸುಂದರವಾದ ನಯಾಗರ ನದಿಗೆ 
ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಸೇತುವೆ.ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಸೊಬಗಿನ ಸೇತುವೆಯ
ಛಾಯಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದೆ ವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಕಾರ್ 

ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ 
ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ

ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳು ಎರೆಚಿದಂತೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹತ್ತರ 
ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಮಳೆಹನಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯಂತೆ 
ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು.

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೩ ಗಂಟೆ.  ಅರೆ ಏನಿದು ಇದ್ದ

ಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಹನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ..! 

ಎಂದುಕೊಂಡೆ ಸಾಗಿ  ಕಾರ್ ರ್ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿ

ಇಳಿದೆವು. ಆಹಾ... ಶುರುವಾಯಿತು 
ನೋಡಿ..ಕೈ ಬಿಡಲಾಗದಷ್ಟು ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿ, ಛಳಿಛಳಿ.  ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇನ್ನು ಛಳಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ಚಿಟಿಚಿಟಿ ಪಟಪಟನೆ ರಾಚುವ ಮಳೆಹನಿ.ಮುಖಕ್ಕೆ ಕೈ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟ ಬೇಕು.

ಕಟ್ಟಿದ ಕೈ ಬಿಟ್ಟರೆ 

ನಡುಗಿಸುವ ಛಳಿ.ವಿಧಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆಯೇ ಒಂದೆಡೆ ಮುಖ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಮುಸುಕಿರುವ

ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಕೋಟ್ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದರ  ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಂಡು 

ಅಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವೆಟ್ಟರ್ ಗಳನ್ನೂ ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗಂತೂ ಛಳಿ ತಡೆಯಲಾಗದೆ ನನ್ನ ಮಗಳ ಶಾರ್ಟ್ ಕೊಟನ್ನೇ  ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ರಾಚಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಮಳೆಹನಿಯಲ್ಲ....!
ನಯಾಗರೇ ಮೇಲಿನಿಂದ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊಮ್ಮಿ 
ಚಿಮ್ಮುವ ಹನಿಗಳೆಂದುತಿಳಿದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಒಂದು 
ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಿಂದಲೇ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯಂತೆ ತುಂತುರು 
ಹನಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸುತ್ತ,ಗಡಗಡ  ನಡುಗಿಸುತ್ತಲೇ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ  
ನಯಾಗರ  ಜಲಪಾತದ ವೈಖರಿ 

ವಿಸ್ಮಿತವೆನಿಸಿತು.

ಹಸಿರು ವನರಾಶಿಯಿಂದ ತಬ್ಬಿದ ವಿಶಾಲವಾದ ಜಲರಾಶಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ  ಭೋರ್ಗರೆದು ಮೇಲೆ ಚಿಮ್ಮಿ ನೊರೆನೊರೆಯಾಗಿ ಹಾಲ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಹರಿಯುವ 

ನಯಾಗರೆಯ ಸೊಬಗು ರಮ್ಯ ಮನೋಹರ.  ಆಚಿನ ದಡವನ್ನು ಹಸಿರಿನಿಂದ ತಬ್ಬಿದ ಕೆನಡಾ. ಕೆನಡಾದ ರೊಟೆಟ್ ರೆಷ್ಟೊರೆಂಟ್ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು 
ಇಚೆಯ ದಡದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಕಾಣಬಹುದು.ಸಂಜೆ ಮೂರರ ಸಮಯ ಮೋಡ  
ಕವಿದು ಕತ್ತಲಾದಂತೆ.

ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಂಜಾವಿನ ಅರುಣೋದಯದ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದಿಸಿದಂತೆ ಎಳೆಬಿಸಿಲ ಕಿರಣಗಳು ಹೊಮ್ಮಿ ಚಿಮ್ಮುವ  

ಹನಿಗಳ  
ತುಂತುರಿನೊಡನೆ ಮೋಹಕವಾದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆದು ಪರವಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. 
  ದಡದ ಹಸಿರ ಹಾಸಿನಲ್ಲೇ ಹಾಗೇ ವಿರಮಿಸ ಬೇಕೆನಿಸುವುದು. ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೇ ಮಂಜು ಮುಸುಗಿದಂತೆ,  ಮೋಡ ಕವಿದು ಕತ್ತಲಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವುದು.

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ

ನಯಾಗರ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ  ಸೆನ್ಸ್ ಗಳನ್ನೂ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಾರ ಸೆನ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಿಳುವುದೋ ಅವರು ಅಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎನ್ನುವುದು ಕೆಲವರ ನಂಬಿಕೆ. ಅದೆಷ್ಟು ನಿಜವೋ, ನಾವು ಹಾಗೆ ಎಸೆದು ಸಂತಸಪಟ್ಟೆವು.

ಅಲ್ಲಿನ  ಸುಂದರ ಮನಮೋಹಕ ದೃಶ್ಯವನ್ನು
ಕಣ್ ಮನತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸಮಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಮನಸಿಲ್ಲದ 
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ  

ದಡದಿಂದ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ  ಮೇಲೆ

ಬರುವಾಗ ಅಲ್ಲೇ ಜನಗಳ ಗುಂಪೊಂದರ ನಡುವೆ  ಸುಂದರ  ಎತ್ತರದ ನವಯುವತಿ ಯೊಬ್ಬಳು ತೆಳು
ಮಾಸಲು ಕಂದು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿ ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ತುಸು ಕುಳ್ಳೆನಿಸುವ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ನವಯುವಕ ಕಪ್ಪು 

ಸೂಟುಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದನು. ನಡುವೆ ಒಬ್ಬರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿರಿಯರಂತಿದ್ದ 
ಕಪ್ಪು ಕೋಟುಧಾರಿ ಒಂದುಪುಸ್ತಕ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು 

ಏನನ್ನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುತ್ತಲು ಹತ್ತು 

ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಯುವಕರು ಯುವತಿಯರು
ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಮೂವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದರು.

ನಡುವೆ  ನಿಂತಿದ್ದ ಹಿರಿಯರು ಏನೋ ಹೇಳಿದರು ಆ ಯುವಕ ಯುವತಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಸುತ್ತಲು ಸುತ್ತು ಗಟ್ಟಿದ್ದವರು ಹೋ ಎಂದೂ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತ 

ಅವರಿಗೆ ಕೈಕುಲುಕಿ  

ಶುಭಾಷಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ 
ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಿತು 

ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ವಿವಾಹವೆಂದು.

೫ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಸರಳ ವಿವಾಹ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅಭ್ಯಾಗತರಾಗಿ  

ನಾವೂ  ಅವರ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡೆವು. ವಿವಾಹವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಸಂತಸವಾಯಿತು.
ಮೇಲೇರಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ  ವಿಶಾಲವಾದ  ಹಸಿರ ಹಾಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಚಂದವಾಗಿ ಯಾರ ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕವು ಇಲ್ಲದೆ  ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಗಳು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ನೆರಳು. ನಾವು ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲು 
ಹೋದರು ಹಾರಿ ಹೋಗದೆ ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಆನಂದವು ಆಯಿತು. ಅವುಗಳ ವಿಹಾರ  ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯದ 
ಸೊಬಗನ್ನು ನೂರ್ಮಡಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಹಾಗೂ ಸೌಂದರ್ಯ 

ಹೆಚ್ಚಿಸಲು

ವಹಿಸಿರುವ ಶ್ರದ್ದೆ  ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರ ಎಂಥಹಾ ಅರಸಿಕರನ್ನು  ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸುವುದು. ಅಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿರುವ ಕೆಲವು ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು  

ಇಲ್ಲಿವೆ. ಆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕವನಿಸಲು ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ನಿರೂಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ 
ಸೂಚನೆಗಳೆನಾದರು  ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ವಾಗತ ಸ್ನೇಹಿತರೆ.                   

   

ನಯನಮನೋಹರೆ   ನಯಾಗರೇ

*************************************** 

ನಯನ ಮನೋಹರೆ ನಲಿಯುತ ಸಾಗಿರೆ     

ನಾರುಮಡಿಯ ಜಲಧಾರೆ

ಸಾವಿರ ನಿರಿಗೆಯ ಚಿಮ್ಮುತ ಕುಲುಕುತ

ನವಪಲ್ಲವಿಸಿಹಳು ನಯಾಗರೇ

ಶಾಂತ ಸಂಭ್ರಮೆ  ಭೋರ್ಗರೆಯುತ

ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ರಭಸಕೆ ಹೊಮ್ಮುತ ಚಿಮ್ಮುವ

ಪನ್ನೀರು,ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆ ತಣ್ಣನೆ ತುಂತುರು.

ನಡುಗಿಸುತಲೇ ಭರಸೆಳೆಯುವಳು

ಮೋಡ ಕವಿದಂತೆ,ಮಂಜು ಸುರಿದಂತೆ

ಕ್ಷಣದಲೇ ಇರುಳು ಸರಿದಂತೆ

ಅರುಣೋದಯ ತಾ ಹೊಳೆದಂತೆ

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ, ಮುಂಜಾನೆಯ                     

ಮೈಬೆಚ್ಚನೆಯ  ಹೊಂಗಿರಣದ  

ಹೊಂಬಿಸಿಲ ಹೊದಿಕೆಯ  ಪುಳಕ   

ನಡುವೆ ನಭದಿ ಬಾಗಿ  ನಗುವ  

ಮೋಹಕ  ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೋಡಿ 

ಹಚ್ಚನೆ ಹಸುರಲಿ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಯ ಆಟ

ರಮ್ಯಮನೋಹರ ಸುಂದರ ನೋಟ  

ವರುಣ ಇಳಿದಂತೆ,ಅರುಣ ಹೊಳೆದಂತೆ

ನೊರೆಹಾಲ ಜಲರಾಶಿಗೆ ವನರಾಶಿಯ ನಮನ

ಕಣ್ಮನ ತಣಿಸುವ ನಭೋವನ

ಕಡಲಾಚೆಯೇ ಕೈ ಬೀಸುವ ಕೆನಡ

ತನ್ಮಯಗೊಳಿಸುವ ನಿರ್ಮಲ ತಾಣ

ವಿಸ್ಮಯ ವೀಕ್ಷಿತ ನಿಸರ್ಗಧಾಮ

"ಅಹಂ ಎಂಬ ಮಾಯೆ"                                                  
   ಬದುಕು ಮಾಯೆಯ ಮಾಟ,
       ಮಾತು ನೊರೆ ತೆರೆಯಾಟ,
       ಅಹಂ ಎಂಬ ಮಾಯೆ ಮರೆಸುವುದು,

       ಮಾನವತೆಯ ಪಾಠ.  

            ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಂದಲೂ, ಪ್ರತಿ ಹಂತಗಳಲ್ಲು ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು

ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರು ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ.ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಿದರು

ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ನುಸುಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಅಹಂ ಎಂಬ ಮಾಯೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲಕ್ಷ  ಮಾಡಿದರು ಅದು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ  ನಾಶ ಪಡಿಸುವುದು.ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮವಿವೇಕವನ್ನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  

ಮಹಾನ್  ಸಾಧಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನಮ್ಮ ಮನಃ ಪಟಲದಲ್ಲಿ ಸುಳಿಡಾದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಹಂ ಎಂಬ ಮಾಯೆ ಯಿಂದ ದೂರ ವಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು.ಅಹಂ ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿಯೂ ಹೇಗೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.  

 ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಿಂಚುಹುಳುಗಳು ಬಂದಾಗ ನಾವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವೆವು ಎಂದು

ಜಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವು.ನಂತರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಿನುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಅಹಂಕಾರ ಅಡಗಿ

ಮಂಕಾಗುವವು. ಈ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು "ನಾವೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವೆವು," ಎಂದು ಬೀಗುವವು.ಸ್ವಲ್ಪಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ  

ಚಂದ್ರೋದಯದ ಕಾಂತಿಯು ನಕ್ಷತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ವ್ಯಸನದಿಂದ ಮಂಕಾಗುತ್ತವೆ. ಪುನಹ  ಚಂದ್ರನು ಬೀಗುತ್ತಾ ಅಹಂನಿಂದ" ತನ್ನ  ಬೆಳದಿಂಗಲಿನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ ."ಎಂದು  ತಿಳಿಯುವನು.ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಅರುಣೆಪೂರ್ವ ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನುಸಾರು 

ವಳು. ಈಗ ಚಂದ್ರನೂ ಮಂಕಾಗುವನು.ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಚಂದ್ರನುಸಂಪೂರ್ಣಮರೆಯಾಗುವನು.ಇನ್ನು 

ಮೋಡ ಮುಸುಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಸೂರ್ಯನೂ ಅಸಹಾಯಕನಾಗುವನು.ಅಂತೆಯೇ ಅಹಂ

ಇರುವವರೆಗೂ.  

          ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ದೈವದತ್ತವಾದ ಶಕ್ತಿ ,ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೋಡವೇ 

ಅಹಂಕಾರ.ಮೋಡವೂ ಕರಗಿ ನೀರಾದರೆ ನೈಜತೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

          ಉದಾಹರಣೆಗೆ :

"ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಉಪದೇಶಾಮೃತ ಸಾರದಲ್ಲಿ"  ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನೆಂದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ

ರಾಮಚಂದ್ರನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೆಂಬ  ಜೀವನಿಗಿಂತ ಒಂದೆರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ  ಇರುವನು.ನಡುವೆ ಸೀತೆ ಎಂಬ

ಮಾಯೆ  ನಡುವೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ರಾಮನ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಆಗ ಸೀತೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ 

ಸರಿಯುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.ಸೀತೆ ಪಕ್ಕ ಸರಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ವಾಯಿತು.ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಹಂ ಎಂಬ   

ಮಾಯೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಲಾರ.ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರವೇ ಮಾಯೆ.

ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ,ನಾನು ಎಂಬುದು ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ,ಎಂಬುದನ್ನರಿತು."ನಾನು , ನಾನಿಂದಲೇ,ನಾನೇ",

ಎಂಬುದು ನಾಶವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ,  ಲೋಕಹಿತನಾಗುವನು.

         "ರಾಮಕೃಷ್ಣರಉಪದೇಶಾಮೃತದಲ್ಲಿಯೇ" ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ  ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಕರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ"ಹಂ ಹೈ"ಹಂಹೈ"
(ನಾನಿರುವೆ ,ನಾನಿರುವೆ,)"ಎಂದು ಅಹಂ ನಿಂದ ಕೂಗುವುದು. ಅದು  ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೇಲೆ
 ಎತ್ತಾದರೆ ನೇಗಿಲಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ,ದವಸ ಧಾನ್ಯದ ತುಂಬಿದ ಗಾಡಿಯನ್ನೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ .ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸೋತರೆ ಕೊಂದುತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ  ಆ ಪ್ರಾಣಿ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದು 
ಕೊಳ್ಳಲಾರದು.ಏಕೆಂದರೆ ಇದರ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಮಟೆಇಂದ  "ಹಂ" ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ಬರುವುದು.ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಹತ್ತಿಯನ್ನುಬಡಿಯುವವನು ಅದರ ಕರುಳಿನಿಂದ ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾರನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು  ಹೊಡೆಯುವ ತನಕ ಇರದ  
ನಮ್ರತೆ,ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾರನ್ನು ಮಾಡಿ ಹೊಡೆದಾಗ ಆಪ್ರಾಣಿಯ ಕರುಳು"ತೂಹೈ"(ನೀನಿರುವೆ) ಎಂದು ಹಾಡುವುದು.
ಹಾಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿ ನೀನು ಎಂಬುದಾದಾಗಲೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ  ಜಾಗೃತನಾಗುವುದು."ನಾನು"ಎಂಬ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ
"ನೀನು"ಎಂಬ ಸುಜ್ಞಾನದೆಡೆ ಸಾಗಿದಾಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಸಜ್ಜನನಾಗುವನು."ದೇಹವೆಂಬ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ 
ಜ್ಞಾನವೆಂಬಜ್ಯೋತಿ" ಬೆಳಗುವುದು.ಆ ಜ್ಯೋತಿ ಜಗತ್ತನ್ನ ಬೆಳಗುವುದು. 
     ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯ ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಗುರುಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು  ಕೊಟ್ಟಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ.ಒಮ್ಮೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಬರುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ,
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು,ಯಾರವರು...?ಎಂದಾಗ ,ಶಿಷ್ಯನು ,"ನಾನು",ಎಂದ .ಆಗ ಶಂಕರಾಚರ್ಯರು "ಈ ನಾನೆಂಬುದು 
ಅಷ್ಟೊಂದುಇಷ್ಟವಾದರೆ ,ಅದನ್ನು ಅನಂತತೆಗೆ ವಿಸ್ತಾರ ಮಾಡು".ಅಂದರೆ ..ವಿಶ್ವವೇ ನಾನೆಂದು ತಿಳಿ .ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡು .ಅದು ಆಗದಿದ್ದಾಗ ,"ದಾಸನಾದ ನಾನು ,ಉಳಿಯಲಿ."ನಾನುದೇವರಸೇವಕ ",
ಭಕ್ತ ಎಂಬ ಅಹಂ,ಅಷ್ಟೇನೂ ಅಂಜಿಕೆ ಇಲ್ಲ ,ಆ ಭಾವವು ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಗೆರೆಎಳೆದಂತೆ ಅದುಬಹಳ ಕಾಲ 
ವುಳಿಯದು ಎಂದರಂತೆ.

ಹೀಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸಾಧಕರಾದ ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನೇ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭು ಪರೀಕ್ಷೆ ಗೊಳಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಸಂಗ.ಒಮ್ಮೆ 
ಬಸವಣ್ಣ ನವರ ಮಾತಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಭು ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಭುರವರು  ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದರಂತೆ.ಲಕ್ಷ ಜಂಗಮರಿಗೆ ನಿತ್ಯ ದಾಸೋಹ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಸವಣ್ಣನವರಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿದ್ದ 
ಅಹಂ ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಲ್ಲಮರು ಹಸಿವಿನ    ಸೋಗುಹಾಕಿ  ಓಗುರವನ್ನಿಕ್ಕಿಸೆಂದು ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ .ಬಸವಣ್ಣನವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ದಾಸೋಹಕ್ಕೆ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜಂಗಮ ವೃಂದ ಊಟದ ದಾರಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ  ಪ್ರಭು
ಹಸಿವೆಂದು ಹುಯಿಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಎಲೆಹಾಕಿಸಿ ಭೋಜನವನ್ನು ಬಡಿಸಲು 
ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.ಲಕ್ಷ ,ಸಾವಿರ ಜಂಗಮರಿಗೆಮಾಡಿದ ಭಕ್ಷವೆಲ್ಲ  ಒಬ್ಬರೇ ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೂ  ಅವರ ಹಸಿವೆ ಇಂಗುವುದಿಲ್ಲ.ಇದನ್ನರಿತ ಬಸವಣ್ಣನವರುಶರಣಾಗತರಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ಪ್ರಭು "ಜಂಗಮ ದಾಸೋಹ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಹಮ್ಮು ಭಿಮ್ಮು ನಿನಗೆ ಸಲ್ಲದು ಬಸವಣ್ಣ.
ನೀಡಲು ನೀನಾರು ?ಬೇಡಲು ನಾನಾರು ?  ಕೊಡುವವನು ಅವನೇ ಆಗಿರುವಾಗ ,
ನಾನು ನೀಡಿದೆ ,ನಾನು ಮಾಡಿದೆ, ಎಂಬ ಅಹಂ ತಳೆಯುವುದು ವಿವೇಕವಲ್ಲ"ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ .
ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಜಂಗಮವೃಂದ   ಉಂಡು ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು 
ಕಂಡೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತರಾಗಿ "ಬಸುರಿ ಹೆಂಗಸಿನೂಟ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಶಿಶುವ ದಣಿಸುವೊಲು,ಜಂಗಂಗಳ  

ಬಸುರೊಳು ಅಡಗಿಸಿ ಕೊಂಡು ನೀದಣಿಯಲು ಜಂಗಮಕೆ ಹಸಿವದೆಲ್ಲಿಯದು?ತಮ್ಮ ಮಹಾ ಗುರುವಿನ "ಹಿರಣ್ಯ ಗರ್ಭ "ಸ್ವರೂಪದರಿವು ಬಸವಣ್ಣನವರಿಗಾಗುತ್ತದೆ.ಹೀಗೆ ಮಹಾನ್

ಶರಣ ಸಂತ ಸಾಧಕ ರನ್ನು ಬಿಡದ ಅಹಂ  ಹುಲುಮಾನವರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ?

     ಅಹಂ ಎಂಬ ಮಾಯೆ ಆಗಾಗ ನಮಗೆ ಅರಿಯದಂತೆ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ನುಸುಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಅದು 

ನಮ್ಮೊಳಗೇ  ಸುಳಿಯದಂತೆ ವಿವೇಕವೆಂಬ ಕೋಟೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಅಹಂ ಎಂಬ ಕೋಟೆಯಿಂದಲೂ ಹೊರಬರಲುಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಪಾತ್ರ ಮಹತ್ವವಾದದ್ದು.                           

 ಕರ್ಮಣ್ಯೇ ವಾದಿಕಾರಸ್ಯೆ  

 ನೊಗಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟ ಹೋರಿ
 ಹೇರಿದಷ್ಟು ಹೇರ ಹೊತ್ತು
 ಸೂತ್ರದಾರ ತೋರಿದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ

 ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನ
 ಹೇರನೆಷ್ಟು ಹೊರಿಸಿದೆ...?
 ಎತ್ತ ಕಡೆ ಹೊರಟಿಹೆ...?
 ಎನಗೆಷ್ಟು ನೀಡುವೆ..?

"ಕರ್ಮಣ್ಯೇ ವಾದಿಕಾರಸ್ಯೆ
ಮಾಫಲೇಶು ಕದಾಂಚನ"

ಮೂಕವಾಗಿ ದುಡಿದು ದಣಿದು,
ಧಣಿ ಇತ್ತ ಮೇವ ತಿಂದು
ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆದು 
ತಿಂದಲ್ಲೇ ಒರಗುತ ,

ನಸುಕಿನಲ್ಲೇ ನಿತ್ಯಕರ್ಮ,ಎಂದಿನಂತೆ
ಕಾಯಕ, ಎಂದು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ತನಗೆ
ತಾವು ಎಷ್ಟು ,ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು,
ಕೊಟ್ಟ ಜಾಗ ಇಟ್ಟ ಮೇವು

ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟು
ಕಾಲಿಗೊತ್ತೋ  ಕಲ್ಲುಮುಳ್ಳು
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ ಕಾಯಕೆ,ಅರಿವರಾರು ದಣಿವನು 
 
ಮದ್ದು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಗಾಯಕೆ
ಮೂಕ ಮನದ ರೋದಕೆ
ಮನುಜ ಲೋಕ ಮೂಕವೇ......?


ಸೋತರಂದೆ ಸಂತೆಗೆ, ಸಾಗದಿರೆ ಕಟುಕಗೆ 
ಮುಗಿಯಿತಂದೆ ಧನ್ಯತೆ,  
ಸೋತವಗೆ.... .ಎಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತೆ....?...!!
 **************************************

  ಮಾಡಬೇಡಿ ನನ್ನ ದೇವರು 

 ದೇವನೆಂದು ಹೊಳೆವಂತೆ

 ತೊಳೆದು ಗುಡಿಯಲಿಟ್ಟರು

 ಎಣ್ಣೆ ನೀರು ಬಿಟ್ಟರು,  

 ಹೂಹಣ್ಣು ಇಟ್ಟರು

 ಗಂಧ ಹಚ್ಚಿ ,ಮಂದ, ಹಣತೆ  

 ಬೆಳಗಿಸಿಟ್ಟರು.ಕೈ ಮುಗಿದು

 ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿ, ಬೇಡಿಕೆ ಮುಂದಿಟ್ಟರು

 ಇಚ್ಛೆ ಈಡೇರದಾಗ ,ಕಲ್ಲೆಂದು ಬಿಟ್ಟರು

 ಗರ್ಭ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, 

 ಬೀಗ ಜಡಿದುಬಿಟ್ಟರು

 ಹೂಹಣ್ಣು ಎಣ್ಣೆ ಕಾಯಿಕದ್ದ,

 ಖೈದಿಯಾಗಿಟ್ಟರು

 ನಿಮ್ಮನೇ.......ನಾ ಬೇಡುವೆ

 ಮಾಡಬೇಡಿ ನನ್ನ ದೇವರು

ನಿಂತು ನಿಂತು ಕಾಲು ನೋವು

 ಕುಂತು ಕುಂತು ಕೀಲುನೋವು

 ತಾಳಲಾರೆ ಗುಡಿಯ ಕಾವು

 ಅರಿವರಾರು ನನ್ನ ನೋವು

 ಮಾಡ ಬೇಡಿ, ನನ್ನ ದೇವರು.

 ಹೊಡೆದಾಡಬೇಡಿ, ನನ್ನ

 ನೆಪವ ಹೂಡಿ ಎಲ್ಲರೂ.  

--

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

            ********************

*ಹೂಬತ್ತಿ*

ಬೆಂಕಿಯ  ಕಿಡಿಗಳಾಗಿ  

     ಹೊಮ್ಮದೇ

ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳಾಗಿ 

 ಹೊಮ್ಮಲಿ ಹೂ ಬತ್ತಿ

ಅವರಿಲ್ಲದೂಟ

      ಬಂದು ಹೋಗುವ  

               ನಡುವೆ           
      ನಗೆ ಧಗೆಗಳಲೆಗಳು

          ದೊಡ್ದಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು

         ಹೋದವರ ನೆನಪು

        ಮತ್ತೆ ಮಹಾಲಯದಿ

              ಅವರಿಲ್ಲದೂಟ

          ಕೂಟ ಸೇರಲೇ ಕಾಟ

             ಸೇರಿದರು ಆಟ

           ದೀವಳಿಗೆ ಜಗಮಗಿಸಿ

             ದಿವಾಳಿಯಾದಾಗ

              ನೆನಪೊಂದು ನಗೆ

*********************** 

ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸ್ನೇಹಿತರೆ,ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿದೇಶದಿಂದ ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ

ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ,ತಡವಾಗಿ ಶುಭಾಷಯ ಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ   

ಎಲ್ಲ ಬಂಧಕು ಮಿಗಿಲು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡಲು

ಗಿರಿಕಾನನಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಸಾಗಿಹ

ಸುಂದರ ವೇಣಿಯ ಹೆದ್ದಾರಿ 

ವನರಾಶಿಯ ಸೊಬಗಿಗೆ ರಹದಾರಿ

ನಯನ ಹರಿದರತ್ತತ್ತ ಒತ್ತೊತ್ತ ಹಸಿರಸಿರಿ

ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿ ಒಂದಕೊಂದು ಬೆಸೆದ ಬೆಟ್ಟಹಾರ  

ನಟ್ಟನಡುವೆ ಪುಟ್ಟ ಮುದ್ದುಮನೆ

ಅಂಕು ಡೊಂಕು ಹಾದಿಗೇ ಎದುರೆ ಚಾಚಿದಂತೆ ಬೆಟ್ಟ

                                          ರವಿಕಿರಣದ ನರ್ತನದಿ                                            

ಪಂಚರಂಗಿ ಪರ್ಣಶಾಲೆ ಹಡೆದ ಹೊನ್ನದರ್ಶನ 

ಶೋಭಿತೆಯರ ಸಭಾಂಗಣ  

                                                                                              

ಸುಮನೋಹರ ಸುರಸುಂದರ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿಯರು  

ಸುತ್ತಲು  ಜಲರಾಶಿಗೆ ಮುತ್ತಿನಿಂತು  ಗಿರಿವನವನೆ  

ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಆಗಸಕೆ ಸುವರ್ಣ  ತಳಿರ ತೋರಣ  

ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿಯಲಿ ಚೈತ್ರನ ಬರವಿಗೆ

ತನ್ನೆಲೆಗಳನೆ  ಸುವರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಕಾದಿಹ 

ಸುಮನಸೆ ಹಸಿರಲೇ ಹಾಯ್ದ ಹೂವಿನ ಭೂಸಿರಿ

ತರಳೆಯರಿಲ್ಲದ ಊರಲಿ ಮಾಗಿದ ತಳಿರೆ ತಳೆದಿಹ  

ವರ್ಣರಂಜಿತ ಮೈಸೊಬಗು,ಆಹ್ವಾನಕಲಂಕೃತ 

ಹೂಧಾನಿ, ಮಂದಹಾಸದ ಮಿನುಗು  ಸ್ವಾಗತಕೆ  

ಸಸ್ಯ ಶ್ಯಾ - ಮಲೆಯರ ನಡುವೆ

ನಿತ್ಯ ಕೋಮಲೆಯರ ಮಾಯಮಾಲುಗಳು

ಎಲ್ಲ ಬಂಧಕು ಮಿಗಿಲು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡಲು

ಒಡಲೊಳಗೆ, ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ  ಬೆರೆತು ಮರೆಯೋಣ

ಅರೆಘಳಿಗೆ  ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳುಗಳ ಕಡಲು

 -----------------------------------

ಮೂರು ಮಾಸಗಳ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕೆ ಮತ್ತು ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮೂಲ

ಕಾರಣ ಕರ್ತರು,ಪ್ರೇರಕರು, ಕವನಸ್ಪೂರ್ತಿಯಸೆಲೆಗಳೂ ಆದ,

        ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ  ಮಾನಸರಘುಪ್ರಸಾದ್ ರವರಿಗೆ  

         ದ್ವಿತೀಯ ವಿವಾಹ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಹಾರ್ಧಿಕ ಶುಭ ಹಾರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ

  ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಈ  ಕವನಕಾಣಿಕೆ.   

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪೂರಣದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ವೈವಾಹಿಕ

ಬದುಕು ಎಂದೆದೂ  ಹಸಿರಾಗಿರಲೆಂದು

ಹಾರೈಸುವ ಅಮ್ಮ ಕಲಾವತಿಮಧುಸೂಧನ್

ಅಂತರತಮ ನೀ ಗುರೂ.......

ಎಂಥಾ ಮೊಗವಿತ್ತೆ, ಅದಕೇ ಏನು ಗುನುಗಿಟ್ಟೆ ?
ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ದುಗುಡವ ತುಂಬಿದ ಭಾವಾ ಏಕಿತ್ತೆ ..?ಗುರುವೇ

ನೋಟಕೆ ನಗುವಿನ ಸೋಗನು ಸಾರುವ ನಾಟಕ ಮರೆಸಿಟ್ಟೆ
ಏನೋ ಅಪರಾಧವೆಸಗಿದೆವೆಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತಿಟ್ಟೆ
ಭಾವಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ನೀಡದೆ ಉಳಿದರೆ ಮುನಿಸು ಸರಿಯಷ್ಟೇ..
ಮುನಿಸೂ  ಸರಿಯಷ್ಟೇ...ಗುರುವೇ

ಬಾಹ್ಯಕೆ  ಒಪ್ಪು ಆಂತರ್ಯಕೆ ಮುಪ್ಪು ಏಕೇ ನೀನಿಟ್ಟೆ ?
ಊರು ದಬ್ಬುವ ಕಾಡು ತಬ್ಬುವ ಕಾಲ ಏಕಿತ್ತೆ ?  
ನೋಡಲು ಅಚ್ಚರಿಗೋಳ್ಳುತ ಬಯಸುವ ಬಯಕೆ ಏಕಿಟ್ಟೆ?  
ಬಳ್ಳಿಯ ತಬ್ಬಿದ  ಮರವನೆ  ಉರುಳಿಸಿ  ನೀ ಸಂತಸಪಟ್ಟೇ !
ನೀ ಸಂತಸಪಟ್ಟೆ....ಗುರುವೇ

ಬಾಡಿದ ಬಳ್ಳಿಗೆ ಬಂಧವ ಕಟ್ಟಿ ಕಾಯದ ಚಿಗುರಿಟ್ಟೆ
ಇರುಳಿನ ಕಂಬನಿ ಹಗಲಲಿ ಹೊಳೆವಾ ಇಬ್ಬನಿಯಾಗಿಟ್ಟೆ
ಅಂದದ ಹೂವಿಗೆ ಅಂತರತಮ ವೈರಾಗ್ಯವನೆಕಿಟ್ಟೇ?
ಮನಸು  ಬರಿದೇ ಮಾಡಿ ಬದುಕ ಬಿಂದಿಗೆ ತುಂಬಿಟ್ಟೆ
ಬಿಂದಿಗೆ ತುಂಬಿಟ್ಟೆ..ಗುರುವೇ

ನೇರನುಡಿಗೆ ನಿಷ್ಟೂರದ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿಟ್ಟೇ !                        
ನೆರವೂ ಬೇಕಾದಾಗ ನೆಂಟರ ನೆನಪೂ ಬಂದಿತ್ತೇ!
ಸಂಬಂಧಗಳಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಏಕೇ ಹೊರಗಿಟ್ಟೇ?
ಮಾತಲೇ ಮುತ್ತನು ಸುರಿಸಿ ಸೆಳೆಯುವ ಕಲೆಯ ಮರೆಸಿಟ್ಟೇ
ಕಲೆಯಾ  ಮರೆಸಿಟ್ಟೆ ...ಗುರುವೇ